Het dunbevolkte Noorwegen beschikt over talloze verborgen parels, al moet je soms flink je best doen die te bereiken. Dat ondervond ook freelance filmmaker en fotograaf Robert Kersbergen. Hij is gek op avontuur en mijdt als het even kan de gebaande paden. In dit gastblog vertelt hij over zijn trip naar de Osafjellet, een bergtop van 1200 meter hoogte. Deel 1 van een tweeluik: wildkamperen. 

Robert Kersbergen met -voor zomerse begrippen- veel sneeuw en ijs.

Robert Kersbergen met -voor zomerse begrippen- veel sneeuw en ijs.

Aan het begin van de avond arriveerde ik bij een tolweg in the middle of nowhere. Het was er één zoals ik die nog nooit eerder had gezien. Bij een gammel houten informatiebord met overkapping lagen enveloppen waarin je de honderd kronen tol in een brievenbusje kon deponeren. Het idee van tol op basis van vertrouwen sprak me aan, maar ik twijfelde of het de moeite waard zou zijn. Ik was namelijk op zoek naar een geschikte wildkampeerlocatie op een afgelegen plek in de natuur, bij voorkeur naast een meer, beek of rivier. Door mijn inmiddels ruime ervaring met het zoeken naar wildkampeerplekken weet ik dat die eisen niet altijd reëel zijn. En ook had ik geleerd dat mijn Toyota Auris Hybrid de avontuurlijke wegen die ik uitzocht spreekwoordelijk gezegd niet altijd kon bijbenen. Toch besloot ik het er ditmaal weer eens op te wagen.

Fenomenale vergezichten vanaf de tolweg naar Osafjellet

Fenomenale vergezichten vanaf de tolweg naar Osafjellet

Vanuit Osa op weg naar de Osafjellet

Vanuit Osa op weg naar Osafjellet

Doodlopend

Ik bevond mij in Osa, een klein plaatsje in de verste uithoek van het adembenemende Hardangerfjord, met zijn 179 kilometer het één na langste fjord in Noorwegen. Eerder die dag was bij het bestuderen van een gedetailleerde wegenkaart mijn oog gevallen op een kleine doodlopende weg die vanaf dit plaatsje ver de bergen in kronkelde. Moe van de grote aantallen toeristen die aangetrokken worden door de onmiskenbare schoonheid van dit fjord, besloot ik maar eens op onderzoek uit te gaan op deze afgelegen locatie.

Op weg naar Ulvik

Op weg naar Ulvik

Vergezichten

Op mijn gemak tufte ik langs de randen van het fjord richting Ulvik, vanwaar een gedeeltelijk onverharde weg mij naar Osa zou leiden. Als je goed kunt rijden en niet bang bent voor hoogte, zijn lange dagen rijden door Zuidwest- Noorwegen zelden een straf. Door de onbegaanbaarheid van het met fjorden doorkliefde bergachtige landschap lopen de wegen veelal direct langs het fjord. Zo word je dus getrakteerd op de meest prachtige vergezichten en is het soms erg lastig je ogen op de weg te houden….

Hardangerfjord richting Ulvik

Je ogen op de weg houden is niet makkelijk rondom het Hardangerfjord richting Ulvik

Hardangerfjord met op achtergrond Ulvik

Hardangerfjord met op achtergrond Ulvik

 

 

 

 

 

Wil je weten of Robert zijn ideale wildkampeerplek heeft gevonden? Houd de site in de gaten voor deel 2, want die volgt snel, inclusief magische foto’s! Meer werk van Robert vind je hier: http://www.robertkersbergen.nl 

Heb je zelf een underdog spot? Laat het me weten en wie weet doe ik er wel verslag van!

Reacties